دانلود زیرنویس سریال Hunters 2020 – بلو سابتايتل

اردیبهشت 23, 1401
8 بازدید

دانلود زیرنویس سریال Hunters 2020 شکارچیان یک سریال تلویزیونی درام توطئه‌آمیز آمریکایی است که توسط دیوید ویل ساخته شده است. اولین بار در 21 فوریه 2020 در Amazon Prime Video پخش شد. در آگوست 2020، این سریال برای فصل دوم تمدید شد. زیرنویس سریال Hunters 2020 شخصیت‌های سریال از تعدادی از شکارچیان واقعی نازی در […]

دانلود زیرنویس سریال Hunters 2020 شکارچیان یک سریال تلویزیونی درام توطئه‌آمیز آمریکایی است که توسط دیوید ویل ساخته شده است. اولین بار در 21 فوریه 2020 در Amazon Prime Video پخش شد. در آگوست 2020، این سریال برای فصل دوم تمدید شد.

Hunters: Season 1 Official Trailer (2020) Al Pacino - YouTube

زیرنویس سریال Hunters 2020 شخصیت‌های سریال از تعدادی از شکارچیان واقعی نازی در طول دهه‌ها استفاده می‌کنند، اما قرار نیست نماینده خاصی از هیچ یک از آنها باشند. این داستان گروه متنوعی از شکارچیان نازی را دنبال می کند که در سال 1977 در شهر نیویورک زندگی می کنند و متوجه می شوند که جنایتکاران جنگی نازی در حال توطئه برای ایجاد رایش چهارم در ایالات متحده هستند. یکی از عناصر طرح موازی، کشف عملیات گیره کاغذ، عملیات دولت ایالات متحده است که بسیاری از دانشمندان آلمانی (بسیاری از آنها نازی) را به ایالات متحده منتقل می کند.

دیوید اوپی، نویسنده جاسوس دیجیتال، نمایشی درباره قهرمانان یهودی مانند شکارچیان را به دلیل به حاشیه راندن دین یهودی در منظره ابرقهرمانی خیالی مهم می‌دانست. در حالی که بسیاری از قهرمانان کتاب های مصور یهودی، از جمله اسکارلت ویچ، کیتی پراید، چیز، و هارلی کوین وجود دارند، جنبه یهودی زندگی آنها تقریباً همیشه در حاشیه قرار می گیرد.

ديويد ويل يهودي به اشكال «گاهي» يهودستيزي اشاره كرد كه در طول زندگي او رخ مي‌داد، مانند شوخي‌هايي درباره «يهوديان در تنور» و صليب‌هاي صلب بر روي دبيرستانش پاشيده مي‌شد. شکارچیان همچنین از اولین رسانه ای است که قهرمانان داستان را درگیر شکار نازی ها می کند، زیرا شامل فیلم هایی مانند پرونده اودسا (1974)، دانش آموز مستعد (1998)، پسران برزیل (1978)، و مرد ماراتون (1976) می شود. و همچنین محتوای مربوط به زامبی‌های نازی.

زیرنویس سریال Hunters 2020 الهام‌بخش خالق دیوید ویل برای شکارچیان، داستان‌های قبل از خواب از تجربیات جنگ جهانی دوم بود که توسط مادربزرگش سارا، که یکی از بازماندگان اردوگاه آشویتس بیرکناو بود، نقل شده بود. در مقابل شر وحشتناک» و دارای مضامین «امید، شجاعت و بقا» بود، عناصری که او همچنین در داستان‌های ابرقهرمانی کتاب‌های مصور که می‌خواند متوجه شد. دلایل اضافی برای ایجاد این نمایش «عدم وجود ابرقهرمانان یهودی» در فیلم و تلویزیون، با ذکر نمونه‌هایی از فیلم‌هایی درباره آلمان نازی مانند حرامزاده‌های بی‌عظم (2009) و فهرست شیندلر (1993) با قهرمان‌های غیریهودی،  و تمایل بود. برای افشای «حقایق پنهان» و کمک به کسانی که «همیشه احساس آزار و اذیت کرده‌اند، که با آسیب‌های روحی و بی‌عدالتی به سر می‌برند» در پاسخ به «افزایش یهودی‌ستیزی، نژادپرستی، بیگانه‌هراسی».

علیرغم پیوستی که جردن پیل، کارگردان «برو بیرون» و ویل «انجیل 80 صفحه‌ای» از نمایش نوشته شده بودند، اکثر خریداران نسبت به پروژه محتاط بودند و از خرید آن امتناع کردند. سازنده پیشنهاد کرد که دلیل آن این است که این پیش‌فرض سریال مبنی بر اینکه «گروهی از «دیگران» به نوعی برخاسته‌اند و تلاش می‌کنند تا قدرت را به نوعی باز پس بگیرند» است که در سرگرمی‌های جریان اصلی معمول نیست. جن سالک، رئیس استودیو آمازون، این سریال را خرید. نیکی توسکانو به‌عنوان تهیه‌کننده برای مفهوم بلندپروازانه‌اش به آن ملحق شد: “من فکر می‌کنم کنار هم قرار گرفتن شهر نیویورک دهه 1970 با هولوکاست، با برخی از شوخ طبعی و طنز، مطمئناً برای ما چالشی بود که در سراسر آن تعادل برقرار کنیم. اما این یک چالش بود. که فکر می‌کردم مانعی است که ارزش تلاش برای عبور از آن را دارد».

در 17 می 2018، اعلام شد که آمازون ویدیو به تولید سفارش مستقیم به سریال برای فصل اول شامل ده قسمت داده است. ویل قرار بود در کنار جردن پیل، تام لسینسکی، جنا سانتوئیانی و وین روزنفلد تهیه کننده اجرایی شود. همچنین انتظار می رفت که ویل برای این سریال نیز بنویسد. شرکت‌های سازنده درگیر در این مجموعه قرار بود از Monkeypaw Productions و Sonar Entertainment تشکیل شوند. در 7 آگوست 2018، اعلام شد که نیکی توسکانو به عنوان تهیه کننده اجرایی به تولید ملحق شده است و همچنین در کنار ویل به عنوان یکی از مجریان برنامه حضور خواهد داشت. در 3 آگوست 2020، آمازون این سریال را برای فصل دوم تمدید کرد.

HUNTERS Trailer (2020) - YouTube

دانلود زیرنویس سریال شکارچیان در 13 دسامبر 2018، گزارش شد که لوگان لرمن در حال مذاکره برای ایفای نقش اصلی در سریال، جونا هایدلبوم است. در 10 ژانویه 2019، گزارش شد که آل پاچینو در حال نهایی کردن قرارداد برای یک نقش اصلی در سریال است. در 7 فوریه 2019، گزارش شد که جریکا هینتون، دیلن بیکر، لنا اولین، گرگ آستین، کاترین تیت، تیفانی بون، سائول روبینک و کارول کین در مراحل مختلف مذاکره برای پیوستن به بازیگران سریال بودند. چهار روز بعد، اعلام شد که بون رسماً به گروه بازیگران پیوسته است. جاش رادنور در ماه مارس انتخاب شد. در آوریل 2019، کیت مولوانی، جیمز لگروس، آبنوس آبسیدین، کالب امری، هنری هانتر هال و جین برلین به بازیگران سریال پیوستند و مولوانی به عنوان یک سریال معمولی به آن پیوست.  در 5 آوریل 2021، جنیفر جیسون لی به عنوان نقش اصلی برای فصل دوم انتخاب شد.

اشاره شده است که در حالی که همه شخصیت‌های یهودی نمایش توسط بازیگران یهودی بازی نمی‌شوند و همه شکارچیان یهودی نیستند، همه بازیگران یهودی خارج از بازیگران اصلی، شخصیت‌های یهودی را بازی می‌کنند. خارج از بازیگران اصلی، برخی از بازیگران یهودی نقش‌های یهودی را بازی کرده‌اند (به عنوان مثال، بازیگر زک شور، که پدربزرگ و مادربزرگ بازمانده‌اش را دلیل جذب او به نقش مایر آفرمن، یهودی لهستانی در اردوگاه نازی‌ها عنوان کرد ، در حالی که دیگران نقش غیر یهودی ها را بازی کرده اند (مانند کنت تیگار بازیگر یهودی که نقش یک نازی را بازی می کند .

صحنه بولینگ صحنه استماع آستین و همچنین اولین سکانسی بود که او برای این مجموعه فیلمبرداری کرد، و یک شات پیوسته که در آن شخصیت او قبل از بولینگ یک اعتصاب با نماینده کنگره صحبت می کند در یک برداشت انجام شد.

به گفته ویل، «هدف از این نمایش از جهات مختلف یک داستان تمثیلی است، به منظور تشابه بین دهه 30 و 40 در اروپا و دهه 70 در ایالات متحده و به ویژه امروز با نژادپرستی و یهودستیزی و بیگانه هراسی. امثال آن را در دهه‌های گذشته ندیده‌ایم.»

همانطور که دیوید ویل بیان کرد، “شکارچیان درباره گروهی از مردم است که به ندرت به عنوان ابرقهرمان به تصویر کشیده می شوند” و شمایل نگاری را برای نشان دادن شخصیت های یهودی به عنوان ابرقهرمانانی که قدرت خود را بازیافتند، در خود جای داده است. به عنوان مثال، استفاده از رنگ زرد در لباس ها و سلاح های شکارچیان به عنوان راهی برای بازیابی رنگ نشان زرد مانند یهودیان است. ویل همچنین به دنبال قهرمانی مشابه در زندانیان در فلاش بک های اردوگاه آشویتس رفت.

از نظر ژانر، شکارچیان ترکیبی از چندین سبک است: «یادآوری دلخراش از رنج هولوکاست، یک فانتزی انتقام‌آمیز رضایت‌بخش، یک قطعه دوره‌ای هیجان‌انگیز، و یک کمدی تاریک،» با نام Joshua Rivera از The Verge.  بن تراورز از IndieWire آن را به عنوان یک کمدی مهیج سیاه طبقه بندی کرد که “بسیار خشن و بسیار احمقانه است؛ به درام ذاتی هر داستان هولوکاست احترام می گذارد و در عین حال به طرفداران اجازه می دهد تا از تلاش تخیلی برای انتقام لذت ببرند. برای هر مکالمه ای در مورد عدالت و انتقام، اخلاق و مسئولیت، درست و نادرست، یک تبلیغ جعلی درباره مشاهده نازی‌ها یا یک سکانس رقص در «زنده ماندن» وجود دارد.” پراهلاد سریهاری، منتقد Firstpost نیز از یکی از آثار تارانتینو برای توصیف آن به عنوان ترکیبی از فیلم حرامزاده‌های بی‌شکوه کارگردان (2009) و مونیخ استیون اسپیلبرگ (2005) استفاده کرد. چندین ژانر استثماری دهه 1970 در نمایش تقلید می شود، مانند کونگ فو، گریندهاوس، بلاکس استثمار، استثمار یهودیان، و پورن شکنجه.

مبارزه با افرادی که مرتکب جنایات جدی با اعمالی مانند خشونت شده اند، یک معضل اخلاقی رایج است که شکارچیان صاحب نام با آن دست و پنجه نرم می کنند. روبینک توضیح داد که این مهم است، زیرا پیام فولکلور یهودی گولم این است که “هیولا که خشن رشد می کند و از یهودیان محافظت می کند، همچنین به طور نامناسبی خشونت می کند و باید زمین بخورد.” داستان این است: «اگر هیولاها را شکار می‌کنید، آیا خودتان خطر هیولا شدن را دارید؟» «بعضی از بزرگ‌ترین سؤالات موضوعی شکارچیان حول محور این است که آیا هدف وسیله را توجیه می‌کند یا اینکه تعقیب انتقام باعث فساد کسانی می‌شود که به دنبال آن هستند؟ ریورا آن را به طور خاص تر بیان کرد. از نظر جونا، او بین این که خودش را به عنوان یک شکارچی نشان دهد و اگر با شکارچیان همدردی نمی کند، معتقد است که راه انسانی تری برای پاسخگویی به آنها وجود دارد، فشار آورده است. قضاوت اخلاقی بهتری دارد زیرا او خارج از شرایط غیرانسانی ای که آنها با آن مواجه بودند زندگی کرده است؟” تراورس نوشت.

توسکانو توضیح داد که او و نویسندگان، در حالی که با نازی‌ها همدردی نمی‌کردند، سعی داشتند آن‌ها را به‌عنوان انسان به‌جای کاریکاتور نشان دهند، و متوجه شدند که «طیفی از شر وجود دارد که ما با آن سروکار داریم. یک افراط وجود دارد [و سپس] آنجا. نازی‌های دیگری هستند که توضیح‌های مختلفی دارند: «به دستورات عمل می‌کردم؛ من در کودکی بودم».

از ارجاعاتی به فرهنگ پاپ استفاده می شود که به این تضاد اخلاقی مربوط می شود. به عنوان مثال، در گفتگوی بین جونا و دو دوستش پس از دیدن جنگ ستارگان (1977)، جونا به شوخی این فرضیه را مطرح می کند که دارث ویدر به دنبال شورشیان جدی است، زیرا او به این باور بزرگ شده بود که “پدر و مادرش را بمباران می کنند، دوستانش را سر خواهند زد، همه آنها را خواهند ربود. جوجه‌های داغ کهکشانی برای عیاشی شمشیرهای نوری. ویدر هر روز بیدار نمی‌شود و به دنبال نابودی کهکشان است. او هر روز صبح بیدار می‌شود و معتقد است که باید آن را نجات دهد.” نیت، و جونا پاسخ می دهد و می گوید قهرمانانی مانند بتمن و سوپرمن به یک شکل هستند.

برای تمایز با بیشتر نمایش‌های دیگر با زمینه‌ای تاریخی که به نظر توسکانو و ویل «مثل یک درس تاریخ» بود، این دو به سراغ سبک «کمیک بوک» رفتند، با ترکیبی از نماهایی با رنگ‌های «خشخاش» و نماهایی با د. رنگ های اشباع شده و “زمین دار”. ویل توضیح داد که این به منظور ارائه پیامی بود مبنی بر اینکه آنچه “به نظر می رسد مانند کتاب های مصور” به “واقعی [واقعی] هیجان انگیز ختم می شود.” رنگ های خاموش بیشتری دارند. گومز-رجون با ایده استفاده از پنجره ها به عنوان پانل برای نمایش آمد. به گفته لرمن، شخصیت اصلی در یک فروشگاه کتاب های مصور کار می کند و یکی از موضوعات اصلی داستان، تفاوت های اخلاقی بین کتاب های مصور و زندگی واقعی است. به عنوان مثال، “تو باید بد باشی” به جای یک ابرقهرمان برای شکست دادن شرورها، این دیدگاه پاچینو است وقتی که جونا را برای تبدیل شدن به یک شکارچی آموزش می دهد.

همانطور که Film Inquiry انواع لحن هانترز را توصیف می کند، “برای هر گفتگوی طبیعت گرایانه، با جمع آوری فیلم های عجیب و غریب (معمولاً در قالب یک تبلیغ تلویزیونی) که شامل خدمه بین نژادی و بین نسلی مبارزان نازی می شود، کمی درخشش و خوش رویی وجود دارد. یک نقطه در قسمت 3، لوگان لرمن در یک شماره موزیکال شکسته می شود.)”

Hunters - Rotten Tomatoes

زیرنویس سریال شکارچیان پس از انتشار فصل اول، شکارچیان نقدهای قطبی دریافت کرد، با تمجید از مقدمه، پیام ها، سکانس های اکشن و اجراهایش، اما انتقادهایی به خاطر داستان سرایی، لحن ناسازگار، سرعت، عدم دقت تاریخی و نتیجه گیری آن. یک بازبینی مطلوب، نمایش را به‌عنوان «جسورانه، از نظر لحن پیچیده، نه همیشه کنترل پیامش، از نظر بصری، و به‌ویژه در فلاش‌بک‌های تلخش به وحشیگری‌ها و شجاعت در اردوگاه‌های مرگ، متحرک» خلاصه می‌کند. از خشن‌ترین مخالفان آن برچسب «ناهموار، ناهنجار، «اغلب کسل‌کننده» و «نوعی بدجنس» می‌دادند.

این سریال با 107 نقد در Rotten Tomatoes، با میانگین امتیاز 6.21/10 و اجماع انتقادی زیر، دارای 64٪ محبوبیت است: “فصل اول شیک شکارچیان با کمک بازیگران قوی تر و احساس عدالت قوی تر، این کار را انجام نمی دهد. متاکریتیک بر اساس 37 منتقد به سریال امتیاز 55 از 100 داد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است. بیشتر بررسی‌های اولیه مربوط به پنج قسمت اول بود.

عدم توسعه شکارچیان مورد انتقاد مکرر بود. تام لانگ از دیترویت نیوز نوشت: “ما با قهرمانان خود آشنا می شویم – که به طور غیرقابل توضیحی شامل یک مرد آسیایی و یک زن سیاه پوست می شود – در این مرحله ما منتظر می شویم تا مهارت های فوق العاده آنها را ببینیم. هرگز اتفاق نمی افتد. پنج قسمت در هیچ یک از این افراد وجود ندارد. به نظر می رسد در هر کاری بسیار خوب به نظر می رسد.» سریهاری از بیف سیمپسون انتقاد کرد که به جای سرهنگ، آنتاگونیست اصلی نیست. ریورا از شخصیت جونا انتقاد کرد و احساس کرد که تمام درگیری‌های او، از جمله درگیری‌های زندگی شخصی‌اش، فقط برای خدمت به داستان است: «این باعث می‌شود که تمام لحظات بزرگ او در خلأ اتفاق بیفتند – به‌ویژه زمانی که او با او جفت می‌شود. شکارچیان دیگر.»

ستایش مشترک بازیگران بود، از جمله برای بازیگرانی مانند پاچینو، کین و روبینک و اولین. تراورز بازیگران شکارچیان را ستایش کرد و روبینک و کین و همچنین هینتون، بیکر، اولین و پاچینو “متاثیرگذار و سرگرم کننده” را برجسته کرد، اما لرمن و شخصیتش جونا را چیزی جز یک “مخاطب تماشاچی” نامید که ” گهگاه فراموش می‌کند از روی کاناپه بلند شود و به اطراف حرکت کند.» گیلبرت حضور برلین را به یاد ماندنی می‌دانست و خویشتن‌داری پاچینو را برجسته می‌کند: «او ملایمت دوست‌داشتنی را نیز به نقش وارد می‌کند، که بیشتر در توجهات پدرانه‌ای که به افراد سردرگم می‌کند مشهود است. یونس غمگین و تازه بسیج شده خشم نسلی را در خشم مرد جوان می بیند و آن را پرورش می دهد.» او همچنین لرمان را “به اندازه کافی خوب اگر تا حدودی تک بعدی مانند یونس” نامید.

ناهماهنگی لحن و درهم‌آمیزی سبک‌ها، برخی از داوران را خاموش کرد. گیلبرت می‌نویسد: «جهش‌ها از دنیای فرش‌های ناقوس‌های زنبوری به بی‌رحمی‌های کمپ‌ها، و از کمدی اکشن به تراژدی انسانی، بسیار است.»  ورن گی از Newsday معتقد است که در حالی که هانترز به عنوان یک نمایش ژانر موفق، این یک «عمل متعادل‌سازی غیرممکن» بود که آن را هم به همین شکل و هم «ادای احترام شخصی» به کسانی که در اردوگاه‌های نازی‌ها جان باختند با سکانس‌های فلاش بک آن بود. تام لانگ از دیترویت نیوز نوشت: «از صمیمانه به احمقانه، به طرز دیوانه‌واری از صمیمانه به احمقانه، و زمانی که صحبت از استفاده از سبک‌های خمیری به میان می‌آید، «انگار کسی در حین تماشای ماراتن فیلم‌های کوئنتین تارانتینو یادداشت‌برداری می‌کند. ArtsATL از استفاده از ارجاعات و کلیشه‌های کتاب مصور در نمایشی با «نسل‌کشی 6 میلیون نفر در جنگ جهانی دوم» به عنوان یکی از مهم‌ترین آن‌ها منزجر شد.

New To TV: Hunters | The Nerd Daily

زیرنویس شکارچیان بررسی‌ها درباره فرضیه فانتزی انتقام‌جویی شکارچیان و موضوع نازی‌ها بحث می‌کردند، به‌ویژه، به قول 3AW، «مسئله‌ای که اغلب مطرح می‌شود در مورد بهره‌برداری از یکی از وحشتناک‌ترین وقایع دست‌ساز تاریخ برای سرگرمی ما. ادای احترام غیرمستقیم به کار سایمون ویزنتال، شکارچی نازی‌ها؟ یا صرفاً بد سلیقه است؟ آیا می‌تواند هر دو باشد؟» گیلبرت از گنجاندن «جسورانه» «نازی‌ها در یک سرگرمی با ژانر گسترده» قدردانی کرد. همچنین “بخشی از داستان اصلی خود کتاب های کمیک ابرقهرمانی عصر طلایی” است و پیشنهاد می کند که گفتگو بین بینندگان را آغاز کند. منتقدان دیگر، حتی آنهایی که با محتوا درگیر بودند، نظر نامطلوب بر مقدمه آن داشتند و پیام انتقام‌جویی آن را به یک سریال درجه B تبدیل کرد؛ سریهاری، به‌ویژه، آن را به‌عنوان «فیلمی استثماری که به یک فیلم طولانی تهاجم کرده است» طبقه‌بندی کرد. فیلم کمیک بوک” و اینکه “خشونت قربانی و قربانی را در آغوشی تنبیهی گرد هم می آورد.” با این حال، بسیار آگاه است و به شدت پاسخگو است که چگونه با افزودن مقداری رقت به تاریخ می پردازد.»

یک بررسی مثبت توسط تراورز، که بیان کرد که خشونت و “لحظه های پیچیده” نمایش “اجازه می دهد سطح خیالی برآورده شدن آرزوها، و همچنین یک روایت اکشن متقاعد کننده”، ادعا کرد که آنها باعث شده اند که مضامین جدی به نظر بی ربط برسند. لانگ هانترز را به‌عنوان «یک برخورد وحشیانه، سطحی و کمیک از نوع کتاب‌های مصور» با «دینامیک به‌ویژه بیمار و متأسفانه همچنان مرتبط» نازیسم آمریکایی رد کرد و مشکل را به «سیاه و سفید بودن» و پر از نوشته‌ها نسبت داد. کلیشه ها.

سریهاری پیشنهاد کرد که سریال باید از روش‌های «لطیف و خرابکارانه» برای غیرانسانی کردن نازی‌ها استفاده می‌کرد، مثلاً در صحنه فلاش بک که زندانیان یهودی آهنگ فولکلور اسرائیلی «Hava Nagila» را به جای موسیقی آهنگساز ریچارد واگنر به عنوان یک افسر نازی می‌نوازند. آنها را به او همچنین استدلال کرد که ابزارهای شکنجه خنده دار افسران، مانند صفحه شطرنج انسانی و مسابقه آواز، “پس از مدتی مزاحم نمی شوند، زیرا این ضرب و شتم به یکنواختی تبدیل می شود.” مواد زجرآور را تا حد سستی در اختیار دارید.»

ریورا لحظات مستقیم نمایش را بهترین‌ها نامید، مانند فلاش‌بک‌های قسمت چهارم زوجی که تلاش می‌کنند از اردوگاه فرار کنند. با این حال، لانگ نسبت به فلاش بک‌ها سخت‌گیر بود، و نشان می‌داد که آنها «قرار است انگیزه ایجاد کنند، اما اغلب شبیه یهودیانی هستند که در اردوگاه‌های کار اجباری شکنجه می‌شوند». همچنین بیان کرد که آنها ضروری هستند، زیرا “آنها بر یک واقعیت ساده تأکید می کنند: ما باید بدانیم و نباید آنچه را که در جریان هولوکاست اتفاق افتاد فراموش کنیم. حتی زمانی که هیچ بازمانده ای برای گفتن داستان های خود باقی نمانده است، ما باید به جای آنها ادامه دهیم.”

این سریال به دلیل استفاده نادرست از اردوگاه کار اجباری آشویتس با انتقادهایی از سوی موزه دولتی آشویتس-بیرکناو مواجه شده است. صحنه ای که زندانیان را به تصویر می کشد که مجبور به شرکت در یک بازی شطرنج انسانی هستند به عنوان “حماقت و کاریکاتور خطرناک” خوانده می شود. موزه همچنین نگران این بود که نمایش “از منکران آینده استقبال می کند”. استفان دی. اسمیت، مدیر بنیاد USC Shoah به شدت از نمایش انتقاد کرد و به این نتیجه رسید که “آمازون نباید آن را برای فصل دوم تمدید کند.”

در بیانیه‌ای، دیوید ویل، خالق سریال، نوه بازماندگان هولوکاست، به انتقادات پاسخ داد و صحبت کرد که می‌خواهد داستانی درباره هولوکاست تعریف کند، بدون اینکه از زندگی واقعی یا تجربه یک بازمانده بدون اجازه آنها وام بگیرد. او گفت: “درست است که نازی ها اعمال گسترده و شدید سادیسم و ​​شکنجه – و حتی حوادث “بازی” بی رحمانه – را علیه قربانیان خود مرتکب شدند. نمی خواستم یک شخص واقعی را نادرست معرفی کنم یا از لحظه ای خاص از زندگی یک شخص واقعی وام بگیرم، این مسئولیتی بود که سال ها در نوشتن، تولید و تدوین این نمایش، هر شب و هر صبح بر دوش من سنگینی می کرد.»

روبینک همچنین به انتقادات درباره خشونت سریال پاسخ داد و توضیح داد که این نمایش به جای تبلیغ به تماشاگران درباره عواقب منفی هر نوع خشونت انتقام جویانه (حتی بر کسانی که گروه های به حاشیه رانده شده را کشتند) هشدار می دهد: «اگر موضوع نمایش باشد. فقط خشونت بود – بله، شاید آنها نکته ای داشته باشند… اما این فقط در مورد آن نیست، بلکه در مورد عواقب آن است.»

برچسب‌ها:, , , , , , , , , , , , , ,